Eindelijk wordt het tweede deel van Tony Gatlifs zigeunertrilogie
in Nederland uitgebracht. Muziek loopt als
een rode draad door Latcho Drom (voorspoedige reis),
die in elk land, van Egypte tot India, van stijl verandert.
Een plot, daar gaat het niet om. Net zomin als om
de dialogen. Maar je kijkt je ogen uit. Soms van verbazing.
Soms van mededogen. Want zigeuners zijn niet
gewenst. Gatlif laat bijvoorbeeld zien, hoe ze ergens
in Oost-Europa de winter doorbrengen in een boom,
bijna stervend van de kou. Maar altijd is er de muziek.
